PİDASA
Milas – Bafa arasında, Ilbıra (Gorion) Dağı eteklerinde kurulmuş ve adı yerli Anadolu dillerinden gelen küçük bir Karia kentidir. İonia Ayaklanması'ndaki rolüyle tarih sahnesine çıkan yerleşim; Miletos ile yaptığı siyasi birlik (sympoliteia) ve komşusu Herakleia ile gerçekleştirdiği ilginç evlilik anlaşmalarıyla bilinmektedir.
Milas – Bafa arasında, günümüzde Ilbıra Dağı olarak bilinen Gorion Dağının eteğinde kurulmuş küçük bir Karia şehridir. Pidasa, “asa” eki ile biten yerli Anadolu coğrafya adlarındandır.
Pidasa’nın adı tarihte ilk kez İonia ayaklanmasında geçer. Karialıları Pers odusunu burada pusuya düşürmüşlerdir. Pers kralı M. Ö. 494’te Miletos’u tahrip ettikten sonra bu şehrin arazisinin dağlık kısmını Pidasalılara verir. Bu yüzyılın sonunda Pidasa, Attika – Delos deniz birliğine girmiştir.
M. Ö. 201’de Pidasa Makedonya kralı Philip V. Tarafından işgal edilmiş ve Philip 196’da Romalılara yenilince bağımsızlığına kavuşabilmiştir. M. Ö. 176 – 5 yılında sympoliteia anlaşması ile Miletos’a bağlanmıştır. Bu anlaşmanın hükümlerinden birine göre Latmos körfezindeki (Bafa Gölü) İoniopolis ile Pidasa arasındaki yolun bakımını Miletos üstlenmiştir.
Pidasa’da bulunan bir başka yazıt ise Pidasa ile Herakleia arasında yapılan bir anlaşmayı anlatmaktadır. Milas Müzesi’nde koruma altına alınan bu yazıta göre iki şehir arasında işbirliği koşulları anlatılmakta ve iki şehrin kendi içlerinde evlilik yapmalarını yasaklayarak evliliklerin Pidasa ve Heraleialı gençler arasında yapılması koşulunu getirmektedir.
Tarihi Kentlerimiz (15)
BEÇİN (Pezona, Peçin, Barçın )
Milas Ovası'na hakim bir plato üzerinde yükselen ve tarihi Tunç Çağı'na kadar uzanan köklü bir yerleşim alanıdır. 13. yüzyılda Menteşeoğulları Beyliği’ne başkentlik yapmış olan ören yeri; kalesi, Ahmet Gazi Medresesi ve Türbesi başta olmak üzere zengin Türk-İslam dönemi eserlerini bünyesinde barındırır.
SİNURİ
Milas’ın Kalınağıl köyünde yer alan, kırmızı mermer bloklarla inşa edilmiş ve Karia tanrısı Sinuri’ye adanmış kutsal alandır. M.Ö. 4. yüzyıldan itibaren önemli bir inanç merkezi olan yapı, Hristiyanlık döneminde kiliseye dönüştürülmüştür.
LABRANDA
Milas’ın kuzeyindeki dağlarda, çam ormanları ve su kaynakları arasında kurulmuş, Karia uygarlığının en önemli hac merkezidir. Adını çift yüzlü balta (Labris) motifinden alan ve Mylasa’dan "Kutsal Yol" ile ulaşılan bu alan; M.Ö. 4. yüzyılda Hekatomnos sülalesi tarafından inşa edilen Zeus Tapınağı ve anıtsal şölen binalarıyla (Andron) ünlüdür.
OLYMOS (Kafaca)
Milas’ın kuzeybatısında, Kafaca köyü yakınlarında yer alan antik bir yerleşimdir. M.Ö. 2. yüzyılda Mylasa ile birleşerek bağımsızlığını yitiren kent, özellikle baş tanrıları Apollon ve Artemisia’ya ait tapınak arazileri ve bu arazilerin yönetimine dair bulunan zengin yazıtlarıyla tanınmaktadır.
KHALKETOR (Karakuyu)
Milas’ın kuzeybatısında, Karakuyu Dağı eteklerinde kurulmuş ve M.Ö. 5. yüzyılda Attika-Delos Deniz Birliği’ne üye olmuş antik bir yerleşimdir. Şehri çevreleyen üç farklı kalesiyle güçlü bir savunma sistemine sahip olan kent, bölgedeki Apollon Tapınağı ve çevresindeki anıtsal mezar kalıntılarıyla bilinmektedir.
