Keramos, Kerme (yerel söyleyişle Gereme veya günümüzdeki kullanımıyla Gökova) Körfezinin kuzey kıyısında, verimli ovanın kıyısına kurulmuştur. Evliya Çelebi burasının “safi bağlık ve bahçelik” bir köy olduğunu anlatmıştır.

Keramos, büyük olmamakla birlikte adını verdiği körfezin en önemli ve Stratonikeia’da toplanan ”koinon Khrysaoveis”in önde gelen üyelerinden birisi idi. 5. yüzyılda M.Ö. 5. yüzyılda Attika – Delos deniz birliğine bir buçuk talent vergi veriyordu. Keramos M.Ö. 3. yüzyılda Samothrake’de (Semadirek adası) kutlanan Kaberios tapınmasına katılmak üzere bir kurul göndermişti. M.Ö. 189’da Apemeia barışı ile Rodos’a bağlanmıştır. 167 yılında Rodos Karia’dan çekilince, adı bilinmeyen fakat olasılıkla Stratonikeia ile sympoliteia anlaşması yapmıştır. Fakat bu anlaşma uzun sürmemiş, M.Ö 167 – 133 yılları arasında bir tarihte eskiden bağımlı olduğu Rodos ile bir ittifak yapmıştır. 129 yılında bütün Karia ile birlikte Roma’nın Asya eyaleti içine alınmıştır. 81 yılında Mithridates savaşından sonra Roma tarafından Stratonikeia’ya verilmiştir. M.Ö. 1. yüzyılın sonunda Strabon, Keramos’tan Karia’nın bağımsız olmayan küçük bir şehirlerinden birisi olarak söz etmiştir. Keramos, Bizans çağında ise bir piskoposluk merkezi idi.

Keramos’ta elinde çift yüzlü balta tutan, arkaik üslupta genç bir tanrıya tapınılıyordu. Sikkeler üzerinde bu tanrı, yarı çıplak halde ayakta dururken resmedilmiştir. Roma imparatorluk dönemine ait birkaç sikkede çift yüzlü balta tutan tanrıdan başka Zeus, kartal, boğa başı ve bir kadın başı da vardır.

Keramos’un şehir surları, şehrin arkasındaki Meşekayası dağı, batıda Ören çayı vadisine doğru alçalarak vadinin ağzında üzeri çamlarla kaplı bir tepe ile son bulur. Surlar, Meşekayası dağının sert, gri kalker kayalarından kesilen çok köşeli bloklarla inşa edilmiştir. Surların kuleleri aynı taştan bloklarla örülmüştür. Şehrin güneyindeki ana kapısı, yarım daire şeklinde iç tarafa doğru bir girinti yapan sur duvarlarının ortasındadır. Surların duvar kalınlığı 2.30 m., toprak üstündeki yüksekliği ise en çok 2.50 m.dir. Surların yapımına M.Ö. 4. yüzyılda başlanmış ve yapımı 1. yüzyıla kadar devam etmiştir.

Keramos’ta birisi şehir içinde, akropolün yanında diğeri şehir dışında olmak üzere iki tapınak kalıntısı vardır. Yerel olarak “Bakıcak” denilen tapınak ile “Kurşunlu Yapı” denilen ikinci tapınağın kalıntıları halen ayaktadır. Roma İmparatorlu Çağına ait dört büyük yapı kalıntısı da şehrin içindedir. “Akyapı” olarak adlandırılan çok sütunlu büyük bir bina kalıntısı şehrin dışında kılır.

Şehrin güney kasının önünden başlayarak doğuya doğru uzanan cadde boyunca yolun iki tarafında pek çok lahit sıralanmıştır. Lahitlerin kapakları beşik dam şeklindedir. Şehir dışında ve ovanın ucunda yükselen dağların yamaçlarında da kayalara oyulmuş oda mezarlar vardır.